Δεν τους ξεχνάμε
Όπως δεν ξεχνάμε τους 24 επιβεβαιωμένους νεκρούς της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, έτσι δεν θέλουμε να ξεχαστούν ολότελα οι άνθρωποι που γνωρίσαμε στις μέρες του αντιδικτατορικού αγώνα κι έφυγαν από τη ζωή μετά το Πολυτεχνείο εν καιρώ ειρήνης και κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Πρόθεσή μας δεν είναι απλώς να τους τιμήσουμε για την τότε συμβολή τους –καθώς οι ίδιοι δεν ζήτησαν κανενός είδους αναγνώριση– αλλά να δηλώσουμε ότι παραμένουν ζωντανοί στη μνήμη μας και στις καρδιές μας.
Σκοπός δεν είναι να συντάξουμε ένα μαρτυρολόγιο ή μια λίστα ηρωικών πράξεων αλλά, όσο μπορούμε, να αποτυπώσουμε τη χαρά της ζωής και του αγώνα που εξέπεμψαν αυτοί οι σύντροφοι, φίλοι και φίλες μας, κοντινοί ή μακρινοί, στο πέρασμά τους. Είτε τότε είτε στη συνέχεια. Είτε συνέχισαν στον δρόμο του αγώνα, όπως ο καθένας τον αντιλαμβανόταν τότε, είτε ακολούθησαν διαφορετικές προσωπικές κι επαγγελματικές διαδρομές. Έχουμε ανάγκη να τους θυμόμαστε όλους – και όχι μόνο τα στελέχη, τους προβεβλημένους. Αν και η συγκέντρωση των ονομάτων έγινε αρχικά ανά πανεπιστημιακές σχολές, στόχος μας είναι να συμπεριληφθούν και ονόματα ανθρώπων που δεν είχαν τότε τη φοιτητική ιδιότητα. Εξάλλου, αν δούμε τους επίσημους καταλόγους των νεκρών, των τραυματιών και των συλληφθέντων των ημερών του Πολυτεχνείου, θα διαπιστώσουμε ότι οι περισσότεροι δεν ήταν φοιτητές. Τους ξεχασμένους θέλουμε κυρίως να γνωρίσουμε και να τιμήσουμε – και όχι με ένα εθιμοτυπικό ψηφιακό μνημόσυνο ή με μεταχρονολογημένους επικήδειους, πνιγμένους στα εγκώμια. Το «Πολυτεχνείο των αφανών» να προσεγγίσουμε.
Πρόθεσή μας είναι να συγκεντρώσουμε ονόματα εκλιπόντων, οι οποίο συμμετείχαν στο αντιδικτατορικό φοιτητικό κίνημα ή το βοήθησαν ποικιλοτρόπως (όπως οι δικηγόροι που υπερασπίστηκαν φοιτητές και αγωνιστές στα δικαστήρια της χούντας ή οι γιατροί που περιέθαλψαν τραυματίες τις μέρες του Νοέμβρη). Είναι εκατοντάδες οι συναγωνιστές μας που χάθηκαν στη διάρκεια του μισού αιώνα από το Πολυτεχνείο. Για όλους αυτούς θα προσπαθήσουμε να συγκεντρώσουμε διασταυρωμένα στοιχεία και να μιλήσουμε για τη ζωή και την προσωπικότητά τους σε επόμενες αναρτήσεις μας. Έτσι που να τους δούμε σαν κάτι παραπάνω από ένα ονοματεπώνυμο και δυο χρονολογίες (γέννησης και θανάτου). Ένας πρώτος κατάλογος περίπου 200 ονομάτων, ο οποίος δημοσιεύτηκε στο αφιέρωμα της εφημερίδας Αυγή (17.11.2023) για την 50ή επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, παρουσιάζεται στην ενότητα «Εις μνήμην». Τον κατάλογο επιμελήθηκε ο δημοσιογράφος Γιάννης Φλώρος, μέλος της «Πρωτοβουλίας 50 χρόνια Πολυτεχνείο»
Άνιση η έκταση που αφιερώνουμε στα συνοδευτικά σημειώματα. Γι’ άλλους βρέθηκαν φωτογραφίες, γι’ άλλους όχι. Γι’ άλλους γράψαμε πολλά, γι’ άλλους λίγα, ενώ για τους περισσότερους απλώς παρατίθενται μόνο το ονοματεπώνυμο και η σχολή στην οποία φοιτούσαν το 1973. Αυτή η ανισότητα δεν οφείλεται σε εκλεκτικές προτιμήσεις κι επιλογές. Δεν ζυγίζουμε το αγωνιστικό βάρος του καθενός. Απλώς δεν διαθέτουμε για όλους ακριβή, επαληθεύσιμα στοιχεία είτε από επώνυμες προφορικές μαρτυρίες είτε από έγκυρα δημοσιεύματα, ενώ ανασταλτικά επέδρασε και η πίεση του χρόνου. Ιδίως είναι αρκετά δύσκολο να βρούμε στοιχεία για εκείνους που πέθαναν πριν την τεράστια διάδοση του ίντερνετ, και φαίνεται σαν να είναι καταδικασμένοι στη λήθη. Όμως το παράδοξο είναι ότι ο ψηφιακός κόσμος όπου δεν βρίσκονται καταγραμμένοι (ο κόσμος στον οποίο ανήκει και η ιστοσελίδα μας) προσφέρει τη δυνατότητα να τους δούμε όπως όταν ήταν ζωντανοί.
Γι’ αυτόν τον λόγο παρακαλούμε όσους γνωρίζουν κάτι παραπάνω για κάποιους από όσους/-ες έφυγαν να μας στείλουν βιογραφικά στοιχεία, σύντομες ιστορίες, φωτογραφίες, κάποια ανάμνηση ή κάποιο δημοσίευμα ή ανάρτηση που έχουν υπόψη ή διορθώσεις για τυχόν ανακρίβειες που εντόπισαν και για τις οποίες ζητάμε προκαταβολικά συγγνώμη.
Ανοικτό Δικτυο
